Początek XX wieku to dla rdzennych społeczności czas po wielkich wojnach, przesiedleniach, rezerwatach, naciskach urzędników, misjonarzy i handlarzy. Mniya mogą nosić w sobie pamięć dawnych bitew, utraconych łowisk, rozdzielonych rodzin i dzieci wychowywanych już bliżej świata białych niż ognisk starszyzny.
Jako inspirację można traktować napięcia znane z historii Wielkich Równin. Konflikty o ziemię, polowania na bizony, ekspansję kolei, osadników, wojska oraz prawa narzucane ludziom, którzy wcześniej żyli według własnego rytmu. W RP nie trzeba odtwarzać podręcznika historii, ale warto pamiętać, że każda decyzja Mniya odbywa się w cieniu utraty.
Dobre tło postaci może opierać się na utracie rodzinnego obozu, powrocie z miasta, nauce angielskiego od misjonarza, podejrzanym handlu z białymi albo wspomnieniu śmierci zwierząt na równinach. Takie historie pomagają tworzyć konflikt wewnętrzny, nie tylko zewnętrzną walkę.